vrijdag 28 april 2017

Terug



Lang geleden plaatste ik mijn laatste blogpost. Ik mis het bloggen en begin vandaag gewoon weer. Sinds mijn jongste dochter voor haar studie naar Groningen is verhuist, is het wel heel erg stil geworden om mij heen. Vijf jaar geleden heb ik ervoor gekozen om zonder partner verder te strompelen. Strompelen is het nog steeds geblazen. Een bescheiden inkomen creëren met het verkopen van handgemaakte producten valt niet mee. Soms mis ik de gesprekspartner, die ook nog eens van mij houdt. De hond schijnt naar mij te luisteren maar zegt nooit iets terug. Stop! Al heb ik mij voorgenomen om hier voortaan meer over mijn leven bloot te geven, wil ik de dingen van de zonnige kant laten zien. Vanzelfsprekend zal ik weer regelmatig nieuw werk laten zien, maar zo nu en dan vertellen over mijn zoektocht naar blijdschap. 
q
Mein letzter Blogpost liegt ganz schön lange zurück. Mir fehlt das Bloggen und heute fange ich einfach wieder damit an. Seit meine jüngste Tochter nach Groningen umgezogen ist um zu studieren, ist es sehr still um mich herum geworden. Vor fünf Jahren traf ich die Entscheidung, ohne Partner durchs Leben zu stolpern. Stolpern tue ich noch immer recht fleissig. Es ist gar nicht so einfach, ein bescheidenes Einkommen zu erzielen mit dem Verkauf von handgefertigten Sachen. Manchmal fehlt mir der Gesprächspartner, der mich ausserdem auch noch liebt. Der Hund scheint mir zuzuhören aber gibt nie Antwort. Halt! Ich habe mir zwar vorgenommen, hier in Zukunft mehr über mein Leben preiszugeben, will jedoch die Sonnentage hervorheben. Selbstverständlich werde ich wieder regelmässig neue Werkstücke vorstellen, aber ab und zu auch von meiner Suche nach dem Frohsein berichten.

zaterdag 17 september 2016

Potig!





Zal ik een geheim verklappen? Het hert heeft zijn gewei te danken aan een stel te groot uitgevallen poten voor de vogel "Ludmilla". De gracieuse Ludmilla benodigde langere beentjes. De leuke, maar afgekeurde, stevige stappers kwamen terecht in de bak met het opschrift "ooit-doe-ik-hier-nog-iets-mee". Tot mijn grote verbazing begon mijn volgende schepsel al snel op een hert te lijken, wat de bedoeling was nota bene..
q
Heute gebe ich ein Geheimnis preis. Der Hirsch verdankt sein Geweih den zu gross ausgefallenen Pfoten, die für den Vogel "Ludmilla" bestimmt waren. Die graziöse Ludmilla benötigte zierlicher geformte Beine. Die hübschen, jedoch nicht für gut befundenen, Watschelfüsschen landeten im Karton mit der Aufschrift " Irgenwann-kann-ich-das-alles-mal-gut-gebrauchen". Also, ich war ja sowas von überrascht, als meine nächste Kreatur sich wirklich zum Hirsch entwickelte.  Ganz nach Plan sozusagen.

zondag 28 augustus 2016

Leaving home


Gisteren is Irthe naar Groningen verhuisd. Plotseling is het zo ver: geen kind woont meer thuis. Het is even wennen. Misschien iets langer dan "even"....
q
Gestern ist Irthe nach Groningen umgezogen. Plötzlich wird es Wirklichkeit: kein Kind wohnt mehr zu Hause. Werde mich daran gewöhnen müssen. Das kann noch etwas dauern ...

zaterdag 13 augustus 2016

Vreemde veren en dappere bomen




Ludmilla's lijf is handbedrukt met eikenbladeren. Vlakbij ons huis groeien, verstopt tussen hoge bomen en struiken, twee eikenboompjes. Deze kleintjes boeken ogenschijnlijk niet veel vooruitgang. Elk voorjaar ga ik op zoek en ben blij te zien, dat zij op hun donkere plek gewoon doorgaan met wakker worden, uitlopen en nieuwe bladeren maken. Ik krijg het bijna niet over mijn hart om een takje te stelen. In gedachten dank ik de dappere boompjes voor hun geschenk. Irthe zegt dat ik gestoord ben.
q
Ludmilla's Körper habe ich mit Eichenblättern bedruckt. Ganz in der Nähe von unserem Haus stehen zwei winzige Eichen, versteckt zwischen hohen Bäumen und Sträuchern. Die Kleinen haben es dort nicht leicht. Im Frühjahr suche ich sie und freue mich, dass sie an ihrem dunklen Plätzchen wach werden, austreiben und neue Blätter bilden. Schweren Herzens stehle ich ihnen einen Zweig. In Gedanken bedanke ich mich bei den tapferen Bäumchen für ihr Geschenk. Irthe sagt, dass ich spinne. 

donderdag 4 augustus 2016

Birds and dogs




De vogel uit mijn vorige blogpost is heel snel uitgevlogen. Omdat ik een beetje onwennig van hem was heb ik er gisteren nog eentje gemaakt, deze keer met vrouwelijke trekjes! Af en toe bedruk ik restjes linnen en zijde met planten uit de tuin. Een lapje zijde was net groot genoeg om er vleugels van te knippen. 
q
Der Vogel aus meinem letzten Blogpost flog sehr schnell aus. Weil er mir fehlte machte ich gestern ein anderes Exemplar, diesmal mit weiblichen Zügen. Ab und zu bedrucke ich Seiden-und Leinenreste mit Pflanzen aus dem Garten. Ein Stückchen Seide reichte gerade für die Flügel.



"Gelukkig besteedt het vrouwtje niet al haar tijd aan deze vreemde vogels", denkt Leyenda.
q
"Zum Glück verbringt Frauchen nicht seine ganze Zeit mit diesen komischen Vögeln", denkt Leyenda.

vrijdag 29 juli 2016

Paradijsvogels





"Het mooiste wat je ooit hebt gemaakt",  noemt mijn zoon mijn merkwaardige schepsels. Ik ben het er niet helemaal mee eens...
q
"Das Schönste, was Du bis jetzt geschaffen hast", nennt mein Sohn meine merkwürdigen Geschöpfe. Bin nicht ganz damit einverstanden...


maandag 25 juli 2016

Geierwally




Mijn schepsels verrassen mij elke keer opnieuw. Ik was echt niet van plan om een gier te maken. Na het vullen van het hoofd werd snel duidelijk dat er geen andere optie was. Een vreemde vogel, een duistere gezel, zo uit het paradijs verdreven ogenschijnlijk. Vanzelfsprekend is het een "Zij". Voor het oog voor sommigen misschien niet bekoorlijk, maar sterk en zelfbewust. Echte schoonheid zit van binnen!
q
Meine Geschöpfe überraschen mich immer wieder. Also ein Geier stand wirklich nicht auf meinem Programm. Nachdem ich den Kopf ausgestopft hatte, wurde mir schnell klar, dass es kein Entrinnen gab. Ein komischer Vogel, ein düsterer Geselle, anscheinend gerade aus dem Paradies verstossen. Selbstverständlich ist es eine "Sie". Für's Auge wahrscheinlich für manche nicht reizvoll, aber stark und selbstbewusst. Echte Schönheit kommt von innen!