zondag 23 juli 2017

"Andrei"





De laatste drie dagen heb ik aan dit ratje gewerkt. Het leukste om te doen is het aankleden van het schepsel, het moeilijkste is het subtiel borduren van het gezicht, echt vervelend vind ik het aanzetten van de oren en de ledematen. De armen en benen zijn bewegelijk, waardoor de pop in verschillende houdingen stabiel kan zitten. 

Drei Tage lang war ich mit dieser Ratte beschäftigt. Am liebsten ziehe ich das fertige Geschöpf an, das Gesicht besticken finde ich eher nervig und Ohren und Glieder anzunähen macht mir am wenigstens Spass. Die Arme und Beine sind beweglich, wodurch die Puppe in verschiedenen Stellungen stabil sitzen kann.

vrijdag 21 juli 2017

Roest, recycling en een rat





Mijn nieuwste ratje is gemaakt van met roest bedrukt en geverfd linnen. Voor mijn poppen gebruik ik meestal deze fijne, dicht geweven stof. Soms vind ik bij de kringloop linnen kleding in mijn favoriete kwaliteit, die ik thuis uit elkaar haal, verf en bedruk. De aardige mevrouw achter de kassa volgt mijn handelingen met lichte bezorgdheid. Zij begrijpt niet helemaal, wat haar kleine, tengere klant met de ruime, extra lange, vintage broek van plan is. Niet eens gepast ook! 

Meine neueste Ratte habe ich aus mit Rost gefärbtem und bedrucktem Leinen gemacht. Meine Puppen mache ich meistens aus diesem feinen, fest gewebten Stoff. Manchmal finde ich Leinensachen in dieser tollen Qualität im Secondhandladen. Zuhause trenne ich dann alles auf und färbe und bedrucke das Gewebe. Die nette Frau an der Kasse beobachtet mein Vorgehen mit leichter Skepsis. Anscheinend begreift sie nicht, was ihre kleine, zierliche Kundin mit der weiten, extra langen Hose anfangen will. Und nicht mal wenigstens anprobiert! 

dinsdag 27 juni 2017

Hals über Kopf!



Deze keer heb ik alleen bladeren van de pruikenboom gebruikt om de zijde te bedrukken, omdat ik het effect van de herhaling uiteindelijk mooier en subtieler vind. Ik ben beslist geen expert op het gebied van ecoprinten, veel prints worden te donker of blijven te licht. Eigenlijk doe ik maar wat, gebaseerd op onkunde en een behoorlijke portie ongeduld. Ik koester een diep respect voor de mensen die hun opgerolde bundels dagen- en soms wekenlang laten rusten. Zelf hang ik vanaf de eerste seconde argwanend met mijn hoofd boven de stoompan, kijk steeds naar de klok, houd mij niet aan de geplande tijd, haal het werk naar hooguit één uur kooktijd uit de pan, om zo snel mogelijk mijn vingers te branden aan het nog gloeiend hete goedje. 

Diesmal habe ich die Seide ausschliesslich mit Blättern vom Perückenbaum bedruckt, weil ich den Wiederholungseffekt doch schöner und subtiler finde. Ich bin wirklich kein Experte was ecoprinten betrifft, viele Drucke werden zu dunkel oder bleiben zu hell. Eigentlich arbeite ich ziemlich instinktiv und vor allem voller Ungeduld. Ich habe grossen Respekt vor denen, die ihre aufgerollten Bündel tage- und sogar wochenlang ruhen lassen. Selbst begutachte ich argwöhnisch ab der ersten Sekunde die Vorgänge im Topf, schaue dauernd auf die Uhr, halte mich jedoch nicht an die geplante Kochzeit, erlöse die Arbeit nach höchstens einer Stunde aus dem Wasser und verbrenne mir so schnell wie möglich die Finger an dem noch völlig heissen Zeug.

dinsdag 20 juni 2017

Ingewikkeld





Een paar dagen geleden heb ik een linnen tuniek met planten uit de tuin geprint en geverfd. Omdat het letterlijk ingewikkeld is, om een groot kledingstuk mooi te bedrukken, heb ik er behoorlijk lang over nagedacht hoe ik het zou doen. Eigenlijk heb je meer dan maar één paar handen nodig. Ik vreesde, dat de varens niet voldoende kleur op de stof achter zouden laten. Op zijde geven varens prachtige, lichtgroene prints, nu is er ook op het linnen een groene tint achtergebleven. Ik had dit bijzondere stuk graag zelf gehouden, maar het is veel te groot voor een kleine vrouw als ik. Tot het verkocht is kan ik het gelukkig nog af en toe bewonderen.

Vor ein paar Tagen habe ich eine Tunika aus Leinen mit Pflanzen aus meinem Garten bedruckt und gefärbt. Es ist schon schwierig, ein grosses Kleidungsstück schön zu bedrucken, deshalb habe ich ziemlich lange darüber nachgedacht wie ich das schaffen kann. Eigentlich würden zwei paar Hände ganz gut gelegen kommen. Ich hatte grosse Zweifel, ob die Farne genügend Farbe auf dem Stoff hinterlassen würden. Auf Seide geben Farne wunderschöne, hellgrüne Abdrücke, jetzt sind auch auch dem Leinenstoff grüne Farbtöne zu sehen. Ich hätte dieses besondere Teil gerne selbst behalten, aber es ist viel zu gross für eine kleine Frau wie mich. Bis es vekauft ist, kann ich es jedenfalls noch ab und zu bewundern.

maandag 12 juni 2017

Where the heart is...








 (foto nr.3 gemaakt door Janneke Slump)

Gisteren heb ik, samen met drie andere vrouwen, door een prachtig gebied gewandeld, dat op loopafstand van mijn huis ligt. We konden vertrekken vanuit de achtertuin. Het was mijn eerste, langere wandeling sinds ik uit Zuid-Duitsland terug ben. Wat mijn jongste dochter Irthe laatst zei , klopt: Je bent thuis waar mensen zijn, die van je houden! En dat kan overal zijn.

Gestern bin ich, gemeinsam mit drei anderen Frauen, durch ein schönes Gebiet gewandert, welches beinahe vor meiner Haustür liegt. Wir konnten vom Garten aus starten. Es war meine erste, längere Wanderung seit ich aus Süddeutschland zurück bin. Was meine jüngste Tochter Irthe kürzlich sagte, stimmt: Du bist dort zuhause, wo es Menschen gibt, die dich lieben. Das kann überall sein.

dinsdag 6 juni 2017

"Vladimir"






Alleen is maar alleen. Met z'n tweeën is alles toch veel leuker?
.
Allein sein ist nicht schön. Zu zweit schaut alles besser aus!

dinsdag 23 mei 2017

Ratjetoe


                "Anastasiya"
               

Ik heb een nieuw ratje gemaakt. Zij heet Anastasiya. Wat ik toch ineens met ratten heb? Het linnen is bedrukt met planten uit mijn tuin en stamt van een oude positiejurk van mijn dochter, het rokje is gemaakt van fijn, oud kant van de kringloop winkel.
q
Ich habe eine neue Ratte gemacht. Sie heisst Anastasiya. Wieso ich wohl plötzlich so eine Vorleibe für Ratten habe? Das Leinen ist mit Pflanzen aus meinem Garten bedruckt und stammt von einem alten Umstandskleid meiner Tochter, das Röckchen ist aus zarter, alter Spitze vom Secondhandladen. 

vrijdag 19 mei 2017

Niet zomaar thuis





Sinds de dood van mijn vader veertien jaar geleden ben ik niet meer "thuis" geweest. Het leven is vol verrassingen, waarnaar je soms zelf op zoek moet gaan. De intense beleving van het landschap en de natuur van mijn kindertijd trof mij tijdens het wandelen als een mokerslag. Waar hoor ik thuis? Ik zal er nooit achter komen.
q
Seit dem Tod meines Vaters vor vierzehn Jahren war ich nicht mehr "zuhause". Das Leben ist voller Überraschungen, nach denen man sich manchmal selbst auf die Suche machen muss. Wieder von der Landschaft und Natur aus meiner Kinderzeit umgeben zu sein, traf mich beim wandern wie ein Hammerschlag. Wohin gehöre ich? Ich werde es niemals wissen.




zaterdag 6 mei 2017

Nieuw werk




Dit sieraad heb ik een tijd geleden gemaakt en snel verkocht. De klant is er heel blij mee. Het idee dat mijn werk door een, mij meestal onbekende, vrouw gedragen wordt, geeft veel voldoening. En maakt mij vaak erg nieuwsgierig. Waarbij wordt het gedragen? Hoe staat het? Ik durf helaas nooit om een foto te vragen. 
q
Diesen Halsschmuck habe ich vor einiger Zeit gemacht und schnell verkauft. Die Kundin war ganz begeistert. Der Gedanke, dass meine Arbeit von einer, mir meistens unbekannten, Frau getragen wird, macht mir Freude. Und macht mich oft sehr neugierig. Zu was wird so ein Teil getragen? Wie steht es der Kundin? Leider traue ich mich nie, sie um ein Foto zu bitten.

woensdag 3 mei 2017

Op pad


Tijdens de wandelingen met Leyenda voel ik mij fijn. De foto is gemaakt door een vriendin, die er altijd voor mij is. Sinds kort laten wij af en toe samen onze honden uit. "Er zijn mensen die gelukkig zijn zonder het te weten" las ik net ergens....
q
Auf den Spaziergängen mit Leyenda geht's mir gut. Eine Freundin, die immer für mich da ist, hat das Foto gemacht. Seit Kurzem führen wir ab und zu gemeinsam unsere Hunde aus. "Es gibt Menschen, die glücklich sind, ohne es zu wissen" las ich gerade irgendwo....

vrijdag 28 april 2017

Terug



Lang geleden plaatste ik mijn laatste blogpost. Ik mis het bloggen en begin vandaag gewoon weer. Sinds mijn jongste dochter voor haar studie naar Groningen is verhuist, is het wel heel erg stil geworden om mij heen. Vijf jaar geleden heb ik ervoor gekozen om zonder partner verder te strompelen. Strompelen is het nog steeds geblazen. Een bescheiden inkomen creëren met het verkopen van handgemaakte producten valt niet mee. Soms mis ik de gesprekspartner, die ook nog eens van mij houdt. De hond schijnt naar mij te luisteren maar zegt nooit iets terug. Stop! Al heb ik mij voorgenomen om hier voortaan meer over mijn leven bloot te geven, wil ik de dingen van de zonnige kant laten zien. Vanzelfsprekend zal ik weer regelmatig nieuw werk laten zien, maar zo nu en dan vertellen over mijn zoektocht naar blijdschap. 
q
Mein letzter Blogpost liegt ganz schön lange zurück. Mir fehlt das Bloggen und heute fange ich einfach wieder damit an. Seit meine jüngste Tochter nach Groningen umgezogen ist um zu studieren, ist es sehr still um mich herum geworden. Vor fünf Jahren traf ich die Entscheidung, ohne Partner durchs Leben zu stolpern. Stolpern tue ich noch immer recht fleissig. Es ist gar nicht so einfach, ein bescheidenes Einkommen zu erzielen mit dem Verkauf von handgefertigten Sachen. Manchmal fehlt mir der Gesprächspartner, der mich ausserdem auch noch liebt. Der Hund scheint mir zuzuhören aber gibt nie Antwort. Halt! Ich habe mir zwar vorgenommen, hier in Zukunft mehr über mein Leben preiszugeben, will jedoch die Sonnentage hervorheben. Selbstverständlich werde ich wieder regelmässig neue Werkstücke vorstellen, aber ab und zu auch von meiner Suche nach dem Frohsein berichten.